تبلیغات
همه چیز در باره ی تاریخ - انقلاب صنعتی در جهان غرب

همه چیز در باره ی تاریخ

حب الوطن نصف الایمان دوست داشتن وعلاقه به کشور نیمی از ایمان است پیامبر اسلام صلی الله علیه وآله

انقلاب صنعتی در جهان غرب
 در سده هجدهم روند تولید با سرعتی كمی پیش می رفت و........... در صنعت پارچه بافی تولیدكنندگان خانگی با ابزارهای قدیمی و محدودشان تولیدات اندكی داشتند و به همین دلیل پارچه قیمت بالایی داشت. در 1733 م در انگلستان ، جان كی ، ماكوی پرنده ای را اختراع كرد كه برای بافندگان این امكان را فراهم می كرد تا با سرعتی دو برابر نسبت به قبل پارچه ببافند. این دستگاه باعث شد تا بافندگان از ریسندگان پیشی بگیرند. بازرگانان پارچه در انگلستان برای فنون ریسندگی بهتر جایزه ای تعیین كردند. در 1764 یك كارگر ساده انگلیسی به نام جیمز هارگریوز توانست با طراحی دستگاه ریسندگی به نام جنی كه سرعتش 8 برابر نسبت ابزار های قبلی بیشتر بود برنده این جایزه باشد.

عیب ماكوی پرنده و جنی این بود كه هر دو با دست كار می كردند و پس از چند ساعت كار كه خستگی كارگران را فرا می گرفت كارایی آن ها كاهش می یافت. ماشین ریسندگی بعدی ماشین آركرایت بود كه با آب كار می كرد ولی به دلیل فضای زیادی كه اشغال می كرد دیگر در خانه ها كارایی نداشت.

                         

در 1769 جیمز وات ، مهندس اسكاتلندی ماشین بخاری اختراع كرد كه می توانست دستگاه های عظیم را به حركت وا دارد. او با اختراعش مشكل بزرگی را از سر راه تولیدكنندگان كنار زد. اما مشكلی كه باقی بود این بود كه هر ماشین بخار منحصر به فرد بود و اگر نیازی به تعمیر داشت قطعه یدكی برای آن وجود نداشت . در 1797 هنری ماودزلی دستگاه تراشی با دقت یك هزارم اینچ اختراع كرد. دستگاه او می توانست فلزها را برای تهیه قطعات یدكی تراش دهد.

 در 1779 ساموئل كرامتن دستگاهی تلفیقی از دستگاه جنی و دستگاه آبی اختراع كرد كه میزان تولید نخ را به حد زیادی افزایش داد. تاحدی كه دیگر بافندگان توانایی رقابت با ریسندگان را نداشتند. هرچند كه در 1785 ادموند كارترایت با اختراع دستگاهی برای بافندگان توازن را دوباره برقرار كرد. افزایش تولید پارچه نیاز بازار را رفع كرد، ولی كمبود پنبه كم كم تاثیر خود را نمایان كرد و دوباره میزان تولید كاهش یافت. تولید پنبه وقت زیادی را طلب می كرد و در عین حال سود كمی هم در برداشت تا اینكه در 1793 الی ویتنی امریكایی دستگاهی اختراع كرد كه پنبه را از داخل پنبه دانه به سرعت جدا می كرد و به همین دلیل مزارع زیر كشت پنبه افزایش یافت.

در سده 1700 به خاطر طرح جنبش حصاركشی در انگلستان كشاورزانی كه مزارع كوچكی داشتند دیگر توانایی تامین مخارج و اداره  زمین خود را نداشتند در نتیجه زمین های خود را به زمین داران بزرگ فروختند و بعضا به شهر ها مهاجرت كردند. نیروی كار فراوان ، ثروتمندان را تشویق به سرمایه گذاری در صنایع می كرد و اینگونه اولین قدم های انقلاب صنعتی برداشته شد.

كمبود زغال سنگ مانعی بر سر راه برخی كشورهای در حال توسعه اروپایی بود. با اینكه كشورهایی همچون انگلستان ، فرانسه ، بلژیك ، و آمریكا به سرعت در حال توسعه بودند اما بسیاری از كشورهای اروپایی هنوز هم به كشاورزی ادامه دادند و راه انگلستان و امریكا را پیش نگرفتند.

پس از انقلا ب صنعتی راه ها هنوز خاكی بود. افزایش تولید مسیر های بهتری را برای انتقال كالا طلب می كرد. راه های خاكی به خوبی امكان حمل و نقل را فراهم نمی كرد و در روزهای بارانی دیگر امكان عبور گاری از آنها وجود نداشت. در  1815 مك ادم مهندس اسكاتلندی پیشنهاد كرد سطح جاده ها را با سنگریزه بپوشانند. این گونه راه ها را به افتخار مك ادم راه های مك ادمی نام نهادند. انگلستان در 1825 حدود 6400 كیلومتر از این جاده ها داشت. هنوز هم جاده ها كشش عبور آن همه كالا را نداشت . در انگلستان تولید كنندگان از آب راه ها بهره می گرفتند. این راه هم ارزان تر بود و هم سریع تر.

       

حمل و نقل در اقیانوس اطلس را كه تنها راه ارتباطی بین اروپا و امریكا بود كشتی های بادی در دست داشتند تا آنكه یك امریكایی به نام رابرت فالتن ماشین بخار را در كشتی مورد استفاده قرار داد. در 1807 كشتی او كه كلرمونت نام داشت مسیر بین دو شهر نیویورك و آلبانی را از طریق رودخانه هادسن پیمود. در 1838 كشتی سیریوس انگلیسی برای اولین با ماشین بخار اقیانوس اطلس را پیمود.

پس از موفقیت ماشین بخار در دریا این بار خشكی بود كه از قدرت حركتی ماشین بخار بهره برد. مهندسی انگلیسی به نام جرج استیفنسن لوكوموتیوی را اختراع كرد كه با موتور بخار روی خط آهن حركت می كرد. قطاری در 1830 با سرعت 46 كیلومتر در ساعت چند واگن را از لیورپول به منچستر برد. راه آهن مورد پسند اروپاییان قرار گرفت تا آنجا كه در 1850 بیش از 32000  كیلومتر خط اهن در اروپا كشیده شد. راه آهن بسیاری از مشكلات را حل كرد از حمل و نقل كالا تا حمل و نقل مسافر.

فقط 50 یا 60 سال طول كشید تا بشر از اختراع جیمز وات حداكثر بهره را ببرد. ماشینی كه روزی فقط در كارخانه جات ریسندگی و بافندگی و مراكز صنعتی كاربرداشت طی سال های 1769 تا 1840 با قدرتش مشكلات حمل و نقل را طوری كاهش داد كه هم در دریا و هم در خشكی از آن استفاده كردند.

در 1825 نخستین قطار بین استاكتن و دارلینگتن انگلستان به حركت در آمد و پنج سال بعد دومین راه آهن بین لیورپول و منچستر كشیده شد.

 

كشورهای در حال توسعه در كنار رشد تولید و بهبود وضعیت حمل و نقل به رشد ارتباطات احتیاج داشتند. در 1837 ساموئل اف . ب . مورس تلگراف را اختراع كرد. در 1850 خط تلگرافی بین دوور انگلیس و كاله فرانسه كشیده شد. خط تلگراف به زودی شهرهای بزرگ اروپایی را به هم متصل كرد. در 1866 تلگراف از قاره اروپا پیش تر رفت و از طریق رشته های ضد آب قاره ها را به هم مرتبط كرد. شاید اختراع تلگراف اولین قدم برای تشكیل دهكده جهانی بود.

افسوس ، زمانی كه كشورهای اروپایی و آمریكایی در تكاپوی رشد و ترقی بودند پادشاهان ایرانی مدام در جنگ قدرت بودند یا به عیش و نوش و خوش گذرانی مشغول بودند.



[ چهارشنبه 30 بهمن 1392 ] [ 05:10 ب.ظ ] [ جستجو گر تاریخ ]

[ نظرات() ]